+++++++++++++++++++
 
 

แหะๆ ฉันขอแอบหนีมาพึ่งพา
ความสบายใจที่นี่สักหน่อยนะคะ Foot in mouth
 
กับ........
 
 
Inspired by my true story...?
 
แรงบันดาลใจจากเรื่องจริงของตัวเอง?
 
*ยังไง? เฉลยท้ายเรื่องค่า!*Embarassed
 
 
++++++++++++++++++++
 
 
 
 
เรื่องราวต่อไปนี้...เป็นส่วนหนึ่งของ

 
 
 
 
เป็นเรื่อง....
 
ที่เล่าจากจดหมายสมัยเด็กๆของหนุ่มหน้าสวย

พี่ชาย(ไม่แท้)ของมธุชาค่ะ Embarassed

 

 
มาเนียร์ลิคไคท์ นั่นเอง...
 
 

 
*ยังไม่ออกโรงเท่าไรเลย
ขอมาเป็นside storyละกันนะคะ Money mouth
เรื่องราวก่อนที่ศาลทูลที่เป็น
พี่คนละแม่ของมธุชาจะมาอยู่ด้วยกันค่ะ
 
 
 
 
อ่า...
 
 
 
ปกติ...มาเนียร์ลิคชไคท์จะเขียนเรื่อง
ที่เกิดขึ้นในครอบครัวที่บ้านนี้
ไปให้พ่อ-แม่แท้ๆฟังเสมอๆ
(ยังไม่ตายนะคะ แต่ว่ามีเหตุให้
ต้องฝากลูกไว้กับแม่ของมธุชาค่ะ)
 
 
 
วันนี้...ขอจิ๊กจดหมายสมัยเด็กๆ
มา 1 ฉบับค่า!
 
 
 
หวังว่าจะทำให้พอ....
*อมยิ้มได้นะคะ...Money mouth
 
 
 
+++++++++++++++++++++++
 
 
 
 
..*..All pictures -full size by click! ค่า! ..*..Money mouth
 
 
 
 
 
 
Liebe! *Vati und Mutti!
(*ฟ้าตี้ - มุทตี้ = พ่อ-แม่ ที่รัก
/ภาษาgerman)
 
 
 
เรื่องที่จะเล่านี้เป็นเรื่องที่เกิดเมื่อ
วันที่ 14 เดือน มีนาคม .....
 
 
วันนี้........
เป็นวันเกิดครบ 7 ขวบของ
น้องสาวของผม:มธุชา นั่นล่ะครับ
 
โดยปกติ ทางครอบครัวของเรา
จะไม่จัดงานวันเกิดแต่จะไปเที่ยวด้วยกันแทน
แต่ถ้าอยากให้ของขวัญก็ทำได้ครับ...
 
 
ซึ่งก็ปีนี้ก็เป็นเช่นเดิม...
 
จะต่างก็ตรงที่คุณแม่ของมธุชาติดงาน...
 
(แน่นอนว่าเป็นงานด่วน...
งาน....ชันสูตรศพ
ที่แผนกคดีฆาตกรรมเหมือนเดิม...)
 
ผมต้องไปเที่ยวกับมธุชากันเอง 2 คน...
 
ซึ่งก็ไม่ได้แย่อะไรเท่าไร...
 
 
 
แต่ที่แย่จริงๆ...
 
ก็คงเป็นตรงที่...
 
ผมมีไข้นิดๆ....
 
 
 
ทั้งๆที่พยายามรักษาสุขภาพอย่างดีแล้วแท้ๆ
แต่เพราะเด็กข้างบ้าน/เพื่อนของมธุชา
เขาไม่สบายเลยไปดูอาการให้...
 
สุดท้ายก็ติดซะเอง...
 
 
ขอโทษนะครับ..
Vati-Mutti...
ผมทำเสียชื่อตระกูลหมอที่สืบทอดกันมา
ของเราซะแล้วล่ะครับ...
 
 
แต่...
 
ยังไงวันนี้ก็ต้องไปให้ได้....
มธุชาเองก็คงเสียใจถ้าต้องอดไป
 
แค่เพราะผมไม่สบาย...
มันดูไม่ค่อยดีเท่าไรในฐานะที่
"ผมเป็นพี่ชายเธอ" นะครับ
 
ยาสังเคราะห์ของตะวันตก
ออกฤทธิ์ไวน่าจะพอยั้งอาการไว้ได้...
 
น่าจะพอไหว...
 
วันนี้ น่าจะพอไหว...
มธุชาเองก็ยังเด็กอยู่...
 
ของเล่นที่จะเล่น
คงไม่ทำให้อาการทรุดนะครับ...
 
 
 
พอไปถึงสวนสนุกที่
เพิ่งเคยมาด้วยกันครั้งแรก
 
เธอก็ดีอกดีใจมาตลอดทาง
จนแทบไม่สังเกตว่าผมเป็นไข้ด้วยซ้ำ...
 
 
.....ไม่รู้ทำไมนะครับ
ลึกๆอยากให้เธอสังเกตเห็นนิดนึง
ก็ยังดี...
 
แต่แบบนั้นก็ร้องกลับแหงๆ
แล้วก็งอแงว่าผมไม่สบายต้องพัก...
 
 
ไม่ดีแฮะ...
 
 
 
อ้ะ...นอกเรื่องซะแล้วครับ..
 
กลับมาต่อกันดีกว่า...
 
 
ตอนที่ผมพยายาม
หาเครื่องเล่นที่ไม่ผาดโผนจนเกินไป...
 
มธุชา-เธอก็ไปเจอกับเครื่องเล่นที่
ในใบปลิวก็รับรองว่า
เหมาะกับทุกเพศทุกวัยและ
ไม่ผาดโผน หรือ น่ากลัวมากนัก...
 
 
ผมก็ดีใจมากที่เธอเลือกเล่นของแบบนี้
เพราะปกติเธอจะชอบเหลือเกิน
พวกของเล่นผาดโผนเนี่ยน่ะครับ
 
แล้วพอไม่ได้เล่นก็ไม่งอแง
แต่....จะยืนน้ำตาคลอ+สะอื้นไปเรื่อยๆ
จนกว่าจะเดินพ้นมันครับ...
 
 
แต่ว่า....
 
ถึงของเล่นจะดูนุ่มนิ่มและชื่อก็ดูนุ่มนวล
ว่า

"ขนมฝันหวาน"
 
 
 
ผมก็เลย..
 
"งั้น มาเล่นด้วยกันนะ มธุชานะ!"
 

 
แต่ทว่า...
 
ตัวแปรสำคัญ...นั้น...
 
อยู่ที่ผู้ชายคนนี้ครับ!

 
 
 
คนคุมเครื่องที่จู่ๆก็ทักมธุชาว่า
 
 
"โอ้โห! ชื่อแบบนั้น!
ผิวแบบนี้ หน้าตาแบบนี้!
คนไทยใช่ม๊า ยัยหนู!
เอ๊ะ? แต่คนพี่นี่คนละเรื่องเลยเนอะ? ฮ่าๆ
 
อ้ะ!
พี่ก็คนไทย! ดีใจจริงๆ
มาเป็นแรงงานข้ามชาติแบบนี้...
ได้มาเจอคนไทยด้วยกันน่ายินดีจริงๆเลย!
 
พ่อครับ แม่ครับไอ้หมาคนนี้
เจอคนไทยด้วยกันแล้วครับ!
 
 
จริงสิ...พรุ่งนี้...
 
พี่จะลาออกไปทำงานอื่นแล้วล่ะ...
พี่ชอบความตื่นเต้น+ท้าทายในชีวิตน่ะ!
 
เครื่องเล่นนี่มันไม่เป็นที่ฮิตของเด็กๆด้วยสิ
 
มันเอื่อยๆ น่าเบื่อน่ะ...
งั้นวันนี้!
เรามาเล่นกันให้สนุกสุดๆไปเลยนะ!"
 
 
พอพูดจบ...
 
ก็ยิ้มน้อย-ยิ้มใหญ่มองพวกเราขึ้นไปนั่ง...
 
 
และ...
 
ก็เป็นไปอย่างที่คิดว่า
 
มันไม่ชอบมาพากลซะแล้ว!
 
 
ใช่ครับ...
 
ที่ผู้ชายคนคุมเครื่องพูดว่า
 
"
พี่ชอบความตื่นเต้น+ท้าทายในชีวิตน่ะ!
 
.....
 
มันเอื่อยๆ น่าเบื่อน่ะ...
งั้นวันนี้! เรามาเล่นกันให้สนุกสุดๆไปเลยนะ!""
 
 
 
ผู้ชายคนนี้....
เขาเอาจริงครับ!!!!
 
 
 
ยังไม่ทันจะตั้งตัวอะไรเลย
จู่ๆเครื่องก็หมุนเร็วและเร็วขึ้นๆๆๆๆ
 
ทั้งๆที่มันเขียนในใบว่า
ปลอดภัยเหมือนนั่งรถไฟไอน้ำกับคุณปู่!
 
 
แต่นี่มัน...
 
มันเร็วเกินกว่านั้นเยอะ!
 
เร็วขนาดไหนเหรอครับ?
 
 

 
 
ภาพแว้บๆของ
รถไฟเหาะตีลังกาตอนทิ้งตัวลงมา....
มันยังดูslow-motionเลยครับ!!!
 
 
ในหัวของผมหมุนติ้วไปหมด ตาพร่า
แต่เสียงที่ดังตลอดเวลา
คือ เสียงมธุชากรี๊ดกร๊าดอย่างดีอกดีใจ...
 
 
พูดจริงๆก็ดีใจที่เธอชอบ
แต่อีกใจก็เฝ้าภาวนาว่า
ผมกับเธอจะไม่หลุดกระเด็นออกไปซะก่อน!
 
 
ผมก็หวังว่าจะหมดรอบเร็วๆ
แต่พอใกล้จะลง...
 
มธุชาที่ร่าเริงแจ่มใสก้ไปกินใจ
ชายคุมเครื่องที่จะลาออกพรุ่งนี้เข้า!!!
 
เขาภูมิใจชูมือ GOOD JOB! ให้

 
แล้วก็......

 
 

แถมให้อีกรอบ!!
 
แล้วพอพอใจเขาแล้ว...
ก็ยอมปล่อยเราลง...
 
ผู้ชายคนนั้นยังยินดีปรีดาไม่หายเลยครับ
ที่เครื่องเล่นเขาทำให้มธุชากรี๊ดกร๊าดได้...
(ทั้งๆที่มันไม่ควรจะเป็นแบบนั้นแท้ๆ )
 
 
พูดตามตรง.......
.........ผมคิดว่าจะต้อง
ตายคาเครื่องแล้วนะครับ...
 
 
ดีนะที่รอดมาได้...
 
 
แต่ก็รู้ตัวเลยครับว่าผม..
คงจะทานอาการไว้ได้ไม่นาน
เท่าที่คาดไว้ในทีแรกซะแล้ว...
 
 
แถม...
มธุชาเองก็สังเกตเห็นซะแล้ว
ว่าผมอาการไม่ดี...
 
 
ตอนนั้น...
ก็กลัวว่าเธอจะร้องไห้ออกมา
 
แบบนั้นก็แย่สิครับ
ผมเป็นพี่ชายเธอแล้วแท้ๆเลย...
 
ต้องเข้มแข็งไว้สิ!
 
ก็เลย...
 
 
พยายามจะกำหมัด-ชกลมแบบที่
มธุชาชอบทำเลียนแบบ*คุณซาฌ่า
(*เขาเป็นนักมวยครับ มธุชาชอบเขามาก)
 
 
แต่ว่า...
 
ตอนที่พยายามจะชูมือขึ้นมา
 

 
หู ตา ผมก็พร่ามัวไปหมดเลย
 
เสียงตัวเองยังแทบจะไม่ได้ยิน
 
แถมดาวก็เต็มไปหมด...
 
 
 

 
แย่แล้ว...
 
 

 
ถ้าเป็นลมล้มลงไป
มธุชาต้องร้องไห้แน่ๆ
 

 
แต่ร่างกายผม...
ก็ทนมาได้แค่นี้ซะแล้วครับ...
 
 
 
 
เกิดมาเพิ่งเคยเป็นลม...
ก็วันนี้แหละครับ...
 
 
ที่ว่า วูบ หรือ หน้ามืด ไป...
 
มัน...

 
 
เป็นแบบนี้นี่เอง...
 
แย่แล้ว...
 
 
มธุชาต้องมายืนดู
ผมล้มลงไปกองกับพื้นแบบนี้...
 
เป็นของขวัญที่แย่ที่สุด
เท่าที่พี่ชายในโลกจะให้ได้เลยสินะครับ...
 
 
แย่จังเลยนะ
 
 
ผมเนี่ย........
 
.
.
.
 
.
.
.
 
 
 
 
แต่หลังจากนั้น...
 
 

 
ตอนที่ตื่นมาอีกที
ผมก็อยู่ที่บ้านของ
คุณแม่ของมธุชาแล้วครับ...
 

 
 
เธอยิ้มแย้มเหมือนเดิมเลย
ไม่โกรธหรือว่าที่ผม
ฝืนพามธุชาออกไปเที่ยววันเกิดด้วย
 
แค่บอกว่า
 
"แน่ะ...อย่าทำอีกนะ คุณพี่ชาย
เห็นไหม? มธุชาร้องไห้จน
ตาบวมเป็นมะเขือเทศแล้วแล้ว!
 
เอ้า นั่นเห็นไหม?
พี่ชายตื่นแล้วนะ มธุชา"
 
 
มธุชายืนร้องไห้...
สะอึกสะอื้นเหมือนเดิม...
 
ปกติผมจะขำที่
เธอร้องแล้วหยุดร้องเองไม่ได้
 
ต้องสะอื้นไปเรื่อยๆ
จนกว่าจะเหนื่อยแล้วหลับไปเอง...
 
เป็นเพราะไม่ใช่เด็กขี้แยรึไงนะครับ?
ร้องไห้เองแท้ๆ กลับหยุดไม่ได้?
 

 
แต่คราวนี้.........ขำไม่ค่อยออก
 
 
เพราะผม...
เป็นคนทำให้เธอร้องไห้เอง...
 
 
ตอนที่ไม่รู้ว่าจะพูดยังไงกับเธอดี....
 
เธอก็โผมากอดผม...
แล้วก็ร้องไห้ยกใหญ่...
 

 
แล้วก็ร้องไปพูดไปว่า
 
"หนุไม่เอาแล้ว...ฮึก...
ไม่ไปเที่ยวแล้ว...
ไม่เอา..ฮึก...ของขวัญแบบนี้แล้ว...
 
ฮึกๆ....
 
พี่ชายบอกว่าจะไปก็ดีใจแล้ว
พี่ไม่ต้อง...ฮึก...ไปจริงๆก็ได้...
 
หนูขอโทษน๊า...โฮ..."
 
 
 
พอเจอแบบนั้นไปผมก็
ยิ่งพูดไม่ออกเข้าไปใหญ่...
 
 
ตอนนั้นเองมันจุกในคอมากๆ
น้ำตาก็จะไหล...
แต่ถ้าร้องไห้เดี๋ยวมธุชาก็จะ
ร้องตามเข้าไปอีก...
 
แล้วคุณแม่ของมธุชาก็ขำออกมา
แล้วก็บอกว่า
 
"นี่ไง...ปีนี้ของขวัญเป็น
ได้ "กอดพี่ชาย" แล้วนะ
ปกติ พี่เขาไม่ยอมให้กอดเลยนี่
เนอะ? มธุชาเนอะ?"

 
พอคุณแม่เธอพูดแบบนั้น...
 
ผมก็...ยังไงดี...
 
 
ได้แต่ยิ้ม...
 

 
 
แต่ในใจผมก็คิดว่า
 
สำหรับผมเอง...
 
การที่ถูกมธุชากอด...
ก็เป็นของขวัญของผมเหมือนกัน...
 

 
 
ครับ........
 
วันนี้ก็มีแค่นี้ครับ
 

 
ไว้ผมจะเขียนมาหาอีกนะครับ!
 
Liebe Grüße und Küsse...
(Love and kisses)
 
Deine Manierlichkeit!
 
 

 
 
 
 
 
 
++++++++++++++++++++++++++++++
 
 
 
 
 
ตั้งใจนิดๆให้วันเกิดมธุชาเป็น...
 
เป็นวันWhitedayด้วย
ทางAsiaคือวันที่ผู้ชายจะให้คำตอบผู้หญิง
ที่ไปสารภาพรัก หรือ
ให้ของแทนใจในวันวาเลนไทน์ไว้นะคะ
 
อืม...
 
 

 
แต่วาเลนไทน์ก่อนหน้า...
มธุชาก็...
ให้การ์ด 1 ใบเป็นของขวัญให้
แม่กับพี่แบ่งกันดูตามประสาเด็กค่ะ
ทำที่โรงเรียนซะด้วย วิชางานศิลปะ? Laughing

 
จะยังไงก็แล้วแต่...
 
พี่ชายเองก็คง........
 
ไม่คิดอะไรมากว่านั้นหรอกนะคะ?
 
 
 
มั้ง?

 
 
มาเนียร์ลิคชไคท์: นั่นสินะครับ...ยังไงดีนะ?
 
ผม...
เป็นพี่ชายไม่แท้ซะด้วยสิ หึๆ...
 
 

 
(*เมริ: อยะ...อย่าหัวเราะชวนสงสัย
แบบนั้นออกมานะ!!!Sealed)
 
 
 
 
++++++++++++++++++++++++++++
 
 
 
 
ยังไงก็หวังว่า..
คงพอทำให้อมยิ้มกันได้นะคะ! Money mouth
 

 
อ้ะ อย่างที่บอกไว้ตอนต้นค่ะ!
 
 
สร้างโดยแรงบันดาลใจจากประสบการณ์จริง...
 
ของ...
 
คุณพ่อฉันเองค่ะ!
 
 
แน่นอนว่า
 
เด็กที่กรี๊ดกร๊าดบนเครื่องเล่น
คือ ฉันเองแหละ...
แต่ไม่น่ารักแบบมธุชาหรอกนะคะ..แหะๆ  Undecided
 
 
คนคุมเครื่องเขาชอบใจเลยให้เบิ้ลนานเลย!
 
คุณพ่อสิหน้าจะมืด...
แต่ฉันก็ยังก็กรี๊ดกร๊าดชอบใจ...
 
 
หวา...
 
ฉันจำไม่ได้หรอกนะคะ
 
แต่คุณพ่อเป็นคนเล่าให้ฟังล่ะ
 
ขอโทษนะคะ คุณพ่อ...หวา... Foot in mouth
 
 
แต่ให้ขึ้นอีกทีตอนนี้คงไม่เอาหรอกค่ะ แหะๆ
 
 
...แถมคุณพ่อ บอกว่า
 
เครื่องเล่นนั่นน่ะ...
มันพังหลังจากไปเล่น
แบบลงข่าวด้วย
เพราะมันเหวี่ยง+กระเด็นหล่นจริงๆค่ะ!
 
 
.........น่ากลัว!!!! Undecided
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
/Mayri: อ้ะ ก่อนไป......
 
 
จำหนุ่มคนคุมเครื่อง คนนี้...
 
ไว้หน่อยก็ดีนะคะ...Surprised

 
 
 
เดี๋ยวเขาจะมาทำอะไรฮาๆอีกแน่นอนค่า!
 
แหะๆ Cry
 
 
 
และก่อนของก่อนไปอีกครั้ง...
 
 
......ในนามของ 1 ในคนรักเด็กหนุ่มซึนๆ
 
 
 
Abelตอนเด็กๆเนี่ย..
 
ถึงจะ *ซึน แต่ก็ Moe Kawaii มากค่า!


 
 
 
comic ver.ชอบจริงๆเล้ย..
 
Kiyo-san!...อาเบลน่ารักมากค่า!!!  Money mouth
 
 
 
 
 
 
 
*************************
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เรื่องน่ารักจังเลยค่ะ โฮวว อบอุ่นจังเลยย
ครอบครัวน่ารักมากๆเลยค่าา สุขสุนต์วันเด็กด้วค่าา
มีความสุขมากๆเลยนะคะทั้ง ผปค และเด็กๆ >v<b

#14 By ziaziany☆* on 2012-01-14 15:15

[...แถมคุณพ่อ บอกว่า

เครื่องเล่นนั่นน่ะ...
มันพังหลังจากไปเล่น
แบบลงข่าวด้วย
เพราะมันเหวี่ยง+กระเด็นหล่นจริงๆค่ะ!] << ต้องเป็นฝีมืออีตาคนคุมนั้นแน่ๆ ประมาณว่าจัดหนักให้แล้วก็ลาออก เย็นวันนั้น เผ่นแน่บไปเลย 55

ชอบที่เบสออนทรูสตอรี่ค่ะ น่าร๊าก♥
คุณพี่ชายแบบนี้น่ารักจังเลยค่ะ อ่านแล้วเขิลลล
อะ...อ่านแล้วร้องไห้ซะงั้น
พ่ายแพ้กับเรื่องซึ้งๆตลอดเลยค่ะ ๕๕

#12 By @ P.M. on 2011-05-20 20:23

อาาาาา -///- พี่ชาย อยากมีบ้างจัง~~

#11 By Lanla_LiuLiu on 2011-03-03 10:41

ซึ้งมากๆเลยค่ะ เฮือกกกกก
คุณพี่ชายน่ารักมากๆ
....
คุณพี่ชายน่ารักมากเลยค่ะเมริซัง!!!!
*หลง*
หวาๆๆๆ
♥♥♥♥
>w<
อธิบายไม่ถูกกันเลยทีเดียวค่ะ!
(ฮา)

ปล.ชาชาจังก็น่ารักมากเลยค่ะ♥
โอ๋ๆอย่าร้องนะคะเด็กดี^^

#9 By 「Un.Anonymous」 on 2011-02-28 20:14

cry cry คุณพี่ชายน่ารักกกกกกก มธุชาก็น่ารัก อ่านแล้วอบอุ่นๆ big smile

#8 By Bel_nami on 2011-02-28 14:02

งือ...ชอบมากเลยค่ะ อบอุ่นมาก คุณพี่ชายน่ารักจริงๆ เป็นความรักที่ประทับใจมากเลยค่ะ *กอดคุณพี่และมธุชาพร้อมกัน*

ทำไมรู้สึกว่าพี่ชายตอนเด็กๆโมเอ้มากเลยก็ไม่รู้ค่ะ แต่โตมาก็ยังมีเสน่ห์นะคะ จริงๆซินก็ชอบคุณพี่ชายนะ แค่แอบเกร็งไปบ้างเท่านั้นเอง ฮา (//โดนคุณพี่สาป) รอยยิ้มรูปสุดท้ายทำเอาละลายไปเลยทีเดียว

ขอสครีมส่งท้ายกับอาเบลตอนเด็ก แอร๊ยยย~~~

#7 By XiN on 2011-02-26 18:51

cry กรี๊ดดดดดดดดดดดด แอบรู้สึกถึงความโมเอะที่รุนแรงมากค่ะ เด้กๆน่ารักกันมากๆเลย
อ่า..สงสารคุณพี่ชายจริงๆนะคะเนี่ย
แต่ทำเพื่อน้องสาวขนาดนี่ สุดยอดค่ะ><b

#5 By *mamoru taiki* on 2011-02-26 10:56

น่ารักมากเลยค่ะ ///[ ]///
แอบสงสารคุณพี่ชาย //กลั้นหัวเราะ

#4 By Zefia on 2011-02-26 10:09

คุณพี่ชาย(ไม่แท้)ทำไมทำตัวน่าสงสัยอย่างนี้นะ embarrassed

แต่ก็เป็นพี่ชายที่น่ารักมากๆ เลยล่ะค่ะ

#3 By IndigoMist on 2011-02-26 09:20

นึกถึงตอนเด็กๆเลย ต้องชวนแม่ไปเล่นเครื่องเล่นหมุนๆแบบนี้...
แต่สมัยก่อนเรากลัวเครื่องเล่นหวาดเสียว โตมากลับกันอยากเล่นซะงั้น sad smile

เหมือนไม่ได้เห็นป๋าเบลของอ.คิโยะมานาน มากกกกก อยากอ่านต่ออ๊ะ

#2 By eฺ-mäil666 on 2011-02-26 06:00

กร๊ากกก คิดมานานแล้วว่าเด็กๆ นี่เหมือนไม่เคยกลัวอะไรในโลกเลยน้า cry

Triblo ของไทยไม่ออกมานานมากแล้วค่ะ คิดถึงเธอร์และป๋าอย่างแรง งืดดด

#1 By aleceae on 2011-02-26 01:57