อ้ะ...

แหะๆ ฉันน่ะ...

พักหลังๆก็เพิ่งสังเกตุนะคะ ว่า

 

มีคนถามบ่อยจังว่า...

 

ทำไมฉันถึงมองโลกแง่ดีจัง?

 

ตอบค่า!

 

แหะๆ จริงๆ...

ฉันไม่ใช่คนมองโลกแง่ดี

ตั้งแต่แรกหรอกนะคะ...

 

...ฉันน่ะ แม้แต่ตอนนี้

ก็ไม่คิดว่าตัวเองมองโลกแง่ดีหรอกค่ะ!

 

น่าจะพูดว่า

 

เป็น....

คนที่พยายามสนุกกับการ

มองหาสิ่งดีๆของโลกใบนี้มากกว่าค่ะ!

 

เหมือนหาขนมสีที่ชอบในถุงขนมค่ะ!...

 

อื่อ.....

 

หลายคนอาจจะลืมไปแล้วว่า...

 

...เมื่อก่อนและจนถึงตอนนี้ล่ะนะคะ

 

ฉันน่ะ

มีโรคประจำตัวที่เลือดไหล

แผลเลือด หนอง เน่า เฟะได้ตลอดเวลา

 

ถึงมันจะไม่ใช่โรคติดต่อนะคะ...

 แต่ยังไงๆนะคะ...

มันก็น่ารังเกียจสำหรับคนอื่นนะคะ

 

ฉันก็เลยโดนล้อโดนดูถูก

โดนรังเกียจ โดนไล่-ไม่เล่นด้วย

 

ฉัน.......

ไม่มีเพื่อนมากมายนักอย่างที่

เด็กแข็งแรงดี ร่างกายปกติควรจะมี

 

ตั้งแต่...เข้าอนุบาลเลยค่ะ

 

คำพูดที่โดนดูถูกในสมัยนั้น

ฉันยังจำถึงตอนนี้เลยนะคะ...

 

เพราะแบบนั้น.........

 

ฉันก็เลย....

มองโลกแง่ร้ายเอาเรื่องเลยนะคะ


แล้วครอบครัวฉันเองก็...

ไม่ได้สมบูรณ์แบบด้วย

 

ก็เลยยิ่งทับถมไปใหญ่......

 

คิดแต่ว่า.....

 

ทำไมนะ........

ฉันไม่เคยทำร้ายใครแท้ๆ

 

ทำไมทุกคนถึงทำแบบนี้กับฉัน.......

 

ฉันก็เลยค่อนข้างเก็บกดค่ะ

ไม่ชอบคุยกับใคร

ไม่ยอมเล่น หรือ ไปไหนกับใคร

ไม่ชอบเข้ากลุ่ม

ไม่ชอบ..........

 

ไม่ชอบให้มองมาที่ฉัน

เพราะสายตาพวกนั้น...

มักจะดูถูกและรังเกียจ

ตัวฉันที่มีแต่แผลเน่าเฟะค่ะ ...

 

ฉันน่ะ...

จนถึงตอนนี้

เวลาถูกจ้องตรงๆก็มักจะ

มือ-ตัวสั่นออกมาชัดเจน

เพราะมันฝังใจล่ะนะคะ


แย่เลยเนอะ...?

 

แล้วในหัวของฉัน

ก็มีแต่เรื่องแย่ๆเต็มไปหมด

 

คิดอะไรออกมาก็แต่เรื่องน่าร้องไห้

มีแต่เรื่องที่ไม่ดีเต็มไปหมดเลยค่ะ...

 

แต่เพราะแบบนั้นน่ะนะคะ...

 

มันน่าเศร้าใช่ไหมล่ะคะ... ?

 

ที่เวลานึกอะไรแล้วมัน...

มีแต่เรื่องไม่ดี หดหู่

จน....

 

ฉันเองก็รู้สึกว่า.......

 

ทำไมนะ?

 

โลกนี้น่ะ...

มีคนอีกหลายคน

มีเรื่องอีกหลายเรื่อง

มีอะไรๆมากมายอีกตั้งหลายอย่าง...

 

ทำไม...

ฉันไม่ยอมทิ้งเรื่องพวกนั้นไปบ้าง?