KiNdeRLieBeNFroH...Meine Kleine WelT

เอาล่ะค่า!

มาต่อกันกับFan-ART

“อย่าวาดเลยเมริ#2 ”ค่า!

อะแหะๆ...

อันนี้ของTsukasa-chanค่า!

เป็นอะไรที่พอเห็นเธอตอบถูกปุ๊บ!

ก็รู้ได้ทันทีเลยว่า

“ต้องวาดอะไร”ล่ะค่า!

อะไรน่ะเหรอคะ?

ลองกดไปที่blogของเธอ

ก็จะรู้เลยล่ะค่ะ! วี๊ดส์!

เอาล่ะค่ะ!

แปะซ๊า!!!

*รูปใหญ่ได้เมื่อview/save*

เข้ากับหน้าหนาวเลยนะคะ แหะๆ

ชอบโทนฟ้าๆจังเลย

2 หนุ่มนี้เป็น....

เป็นอะไรที่เข้าคู่ได้สดใสมากๆค่ะ!

คนนึงก็ดูเหมือนเป็นมิตรยาก...

อีกคนนึงก็...เป็นมิตรง๊ายง่าย!

อื่อ...อยู่ด้วยกันแล้วเหมือน

“หมีขาวตัวใหญ่ๆกับลูกแมวน้ำตัวเล็กๆ”

เลยล่ะค่ะ!

อื่อ...น่ารักดีค่ะ!

ชอบตอนที่คุณชเวเด้น......

(เยอรมัน-Schweden=สวีเดน...)

นอนกก(?)ฟินๆค่ะ!

ดูอบอุ่นดีนะคะ...

ประกอบกับน้องหมาที่เหมือน

เป็นส่วนหนึ่งของฟินๆไปแล้ว...

ฉันก็เลย...

เอามาวาดให้ใครสักคน

“ใส่ชุดน้องหมาดีกว่า!!!”

แต่ใครดีล่ะ? ฟินๆดูธรรมดาไปอ่ะ...

ไม่ฮา...เลยเล่นปาบอลไปให้

คุณชเวเด้นรับหน้าที่แทนค่า!

อื่อ...ออกมาสุดยอดไปเลยล่ะ....

ไหนๆก็ไหนๆแล้ว...

เลยเอาภาษาของพวกเขา

ใส่มาด้วยซะเลยค่ะ!

แหะๆ ในรูปนั่น

แปลว่า “อุ่นไปเหรอ?” ค่ะ

เป็นภาษาSuomiของฟินๆค่ะ

แหะๆ จะถามเขานี่เนอะคะ

อ่ะ...ลืมแปะของแถมค่ะ!

ในเมื่อคุณชเวเด้นใส่ชุดน้องหมา

ก็ขอน้องหมาใส่ชุดคุณชเวเด้น

เลยละกันค่ะ!

ในรูปร้องว่า “หนักจังเลย!” ล่ะค่ะ!

แอะ...แหะๆ แต่...

เผลอเขียนJapไปซะงั้น...แป่วๆ

+++++++++++++++++

ช่วงนี้ก็ไปเรียนแล้วค่ะ!

อะแหะๆ ช่วงนี้ยังไม่หนักเท่าไร...

(แต่เดี๋ยวก็คงหนักล่ะค่ะ! อ๋าย...)

อื่อ...ขอระบายเรื่องเครียดๆหน่อยนะคะ...

แต่จริงๆ...มันอื่อ...ชวนหัวเราะมากกว่าแหงๆ

เรื่องเกิดเมื่อเย็นวันพฤหัสที่ผ่านมาค่ะ...

คือ...

ถ้าคุณรู้จักฉันระดับนึง...

คุณจะรู้ว่าฉันชอบมีปัญหาเรื่อง

“การเจอะเจอเรื่องที่มันมีจริงจนได้”

อยู่แบบเรื่อยเปื่อยๆใช่ไหมล่ะคะ?

คือ...ฉันต้องทำของบางอย่างน่ะค่ะ

แล้วก็ต้องเป็นของที่คิดเอง...

ห้ามซ้ำ-ห้ามลอกล่ะค่ะ....

ก็ไม่มีปัญหาอะไรเพราะฉันมี

“ของที่จะทำ”มานานเป็นปีแล้ว

ก็เลยทำได้เลยไม่ยากค่ะ

แต่แล้ว...

ทั้งๆที่check จากทุกที่แล้วแท้ๆ

จนมั่นใจสุดๆว่า*ไม่ซ้ำแน่ๆ*

แต่แล้ว...จู่ๆ ...

ก่อนหน้าฉันเสนอของชิ้นนั้นไป

แค่ไม่กี่สัปดาห์...

ก็มีคนทำซ้ำค่ะ!

ซ้ำแบบสุดๆ มากๆ

แบบไม่น่าเชื่อสายตาตัวเองเลยค่ะ!

ตรงนั้นก็แค่อึ้งๆ...

อ่ะ ไม่เป็นไร ...

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เป็นแบบนี้กับฉันค่ะ...

การจูนเรื่องประหลาดได้บ่อยๆของฉัน

มันทำพิษไม่ใช่น้อยหรอกนะคะ

จะว่าชักชินก็เหมือนจะใช่ก็ได้...

ตอนที่เดินกลับแล้วทางเดินโล่งไม่มีใคร...

แต่ที่ทำฉันเกือบร้องไห้ออกมา

ก็คือประโยคนี้ค่ะ

“ลอกเขามารึเปล่า?”

มันชาสมองไปเลยค่ะ...

แบบว่า...

ตอนที่เดินไปสีขาวโพลนมัน...

เต็มสมองไปหมดเลยค่ะ...

จะว่าเสียใจก็ได้นะคะ...

แต่อีตอนที่น้ำตากำลังจะ

”เล็ด”

ออกมาน่ะนะคะ... เสียงที่...

ถ้าร้องออกมาได้จะเป็นแบบนี้ค่ะ...

"อ๊า!!!!!!!!!!

ห๊า!?!?!?!?!"

อารมณ์ฉันเปลี่ยนสุดขั้วไปเลยค่ะ!

จากซึมโศกๆน่ะ กลายมาเป็น...

“ไม่ยอมแพ้หรอกน่า!!!!”

ที่ไม่ยอมแพ้น่ะ...

ไม่ใช่หัวข้อหรอกนะคะ...

แต่เป็นการที่จู่ๆ...

ในสีขาวโพลนที่ทำตาพล่ามัวนั่น...

มันก็โผล่หน้าคนคนนึงออกมา

แบบไม่น่าจะออกมาได้เลย!!!

แถมยังยิ้มอีก!!!!

น้ำตานี่ไหลย้อนกลับกันเลยทีเดียว

แถมตอนนั้นก็คิดแล้วเคืองไปว่า

“คนคนนี้...ยิ้มตลอดเลย...

ไม่เคยร้องไห้เลยนี่นา...

...ฮึ่ย!!!!.....

ฉันไม่ยอมแพ้หรอกนะค๊า!!! 

เรื่องแค่นี้ฉันไม่ยอมร้องไห้หรอก!

ฉันไม่ยอมแพ้*คุณ*เด็ดขาดเลย!!!”

คือ...

ทำไมไม่รู้นะคะ แต่ตอนนั้นฉัน...

รู้สึกเหมือนโดนยิ้มเยาะล่ะ....

...ขอโทษทีนะคะ แต่ตอนนั้นมัน

รู้สึกแบบนั้นซะงั้นเลยค่ะ...

ขอโทษทุกคนที่ชอบเขาด้วยนะคะ

ขอโทษค่า!!!

...แต่ถึงคับใจยังไงฉันก็แทนเขาว่า

* คุณ-あなた ล่ะนะคะ...อื่อ...

คิดว่าเป็นมารยาทล่ะ ....

นิสัยฉันไม่ชอบใช้คำหยาบน่ะค่ะ...

นั่นล่ะค่ะ! นั่นล่ะ!

หลังจากนั้นมา...

ฉันก็รู้สึกสยองกับคนคนนี้

“แบบX2”ไปซะแล้วค่า....หวา...

แต่ก็...

จริงๆน่าจะขอบคุณเขาอยู่ล่ะ...

ทำให้ฉันน้ำตาหดกลับเข้าไปได้เนี่ย...

คุณน่ะ...สุดยอดไปเลยนะคะ!

แต่...

ไม่มาอีกฉันจะดีใจกว่าค่ะ!

"ขอให้คนอื่นเห็นแทนๆๆๆๆๆๆๆ"

อ้ะ...แต่ว่ามี"ฮิเบิร์ด"ด้วยล่ะค่ะ...

อื่อ...ชอบแค่เฉพาะฮิเบิร์ดอ่ะ...

ค่ะ...เจ๊ากันไปเลยล่ะค่ะ...

แต่นึกๆไป การที่ภาพเขาผุดขึ้นมา

ตอนหดหู่สุดๆแล้ว

ไฟฮึดสู้ลุกโชนขึ้นมาได้อีกครั้งเนี่ย...

ก็รู้สึกอยาก...

เอาหัวกระแทกฝาชอบกล...

Obsession...

++++++++++++

กลับมาที่

Fan-ARTคราวหน้าดีกว่าค่ะ!

คราวหน้า...

อื่อ...ตามคิวแล้วต้องเป็นคนนี้สินะ!

เอาล่ะ...เราต้องฝากข้อความถึงเขาก่อนล่ะ

“К сожалению,

я пока не говорю по-русски.”

แหะๆ ...

*******************