*แพ้อะไรมั่งคะ?*
posted on 20 Sep 2009 18:01 by kinderliebenfroh in Innenwelt, Sagen-Sagen
*เรื่องที่เขียนต่อไปนี้
เกี่ยวข้องกับการแพ้ส่วนบุคคล
กรุณาอย่าลอกเลียนแบบ(?)เพื่อ
ใช้ชีวิตอย่างมีสุขของคุณทุกคนค่ะ*
ขึ้นชื่อว่า “อาการแพ้” เนี่ย
อย่าทำเป็นเล่นๆไปนะคะ
แพ้ของคนเราแต่ละคนมันไม่เท่ากันค่ะ
บางคนแพ้พอคันๆ แต่บางคน...
อาจจะไม่ทันโบกมือลาโลกด้วยซ้ำไปเลยค่ะ
หวา...ออกแนวอันตรายมากๆนะคะนั่น
โรคประจำตัวของฉันน่ะนะคะ
จัดอยู่ในประเภท
ภูมิแพ้ชนิดหนึ่งเหมือนกันนะคะ
เป็นประเภทที่คนอยากผิวสวย
ไม่อยากเป็นกันชัวร์ๆเลยค่ะ
เพราะมันจะเละราวกับซอมบี้ดีๆนี่เอง
(หวา...Biohazardชัดๆ)
คุณแพ้อะไรกันบ้างคะ?
ไม่แพ้อะไรเลยเนี่ยดีจังน๊า...
แอบอิจฉานะคะเนี่ย...
ถึงจะพูดว่าฉันแพ้เยอะ....
แต่คนที่มากกว่าฉันก็มีเยอะเหมือนกัน
ฉันเลยรู้สึกว่าตัวเองต้องเข้มแข็งไว้ๆค่ะ
คนที่เขาเป็นเยอะกว่าเขาสู้ตายทั้งนั้น
ฉันน่ะ จิ๊บๆไปเลย
เลยสู้ๆตามซะแล้วค่ะ!
อื่อ...อาการแพ้แต่ละคนไม่เหมือนกัน
และขอแนะนำว่าถ้าเขาแพ้อะไร
ก็อย่าไปคิดว่าเขาสำออยนะคะ
เพราะอาการแพ้บางอย่าง
มันจะออกในแต่บะช่วงอายุด้วยค่ะ!
บางคนเด็กๆไม่เป็น
โตมา รึแก่ตัวไปเป็น ก็มีค่ะ!
ที่ฉันจะเล่าต่อไปนี้ก็เพื่อ...
เอาไว้เป็นสิ่งเตือนใจว่า
คนที่แพ้แบบนี้ก็มีอยู่ในโลกนะคะ
จะได้...เข้าใจคนอื่นๆขึ้นน่ะค่ะ
คนเราแตกต่างกันเสมอล่ะนะคะ
ขอแค่ยอมรับ+เข้าใจก็พอล่ะคะ แหะๆ
งั้น มาเริ่มที่
“ของแพ้เยอะจังของฉัน”กันค่ะ
เริ่มต้นที่
+อาหารทะเล
แถ่นแทนแท๊น!
แพ้กันระนาวหลายคนนะคะ
อันดับ1 ก็ต้องกุ้ง!
ฉันกินแล้วจะคันยิบๆก่อน
อ่ะ...ต่อด้วยลิ้นบวม
ปากบวม
ตาบวม
แน่นอน...
กุ้งไหลลงคอ
คอก็บวม
เยื่อจมูกบวม
หายใจไม่ออก
อาจจะอาเจียน
เม็ดคันขึ้นตามผิวหนัง
และถ้ากินหลายตัวก็ จบที่
“ลาก่อน
โลกนี้!”
+อาหารทะเลอื่นๆที่แพ้ก็มี
พวกที่ต้มแล้วมีสีส้มๆที่ผิวค่ะ
หอยแครง ปลาบางชนิด และ
ลมทะเลเองก็แพ้ค่ะ
อาการ คือ ปวดหัว และตาบวม
หายใจไม่ค่อยออกค่ะ
ไม่รู้สาเหตุแน่ชัด
แต่คนแถวนั้นพูดว่ามี
คนที่เกิดที่แถบทะเลแล้ว
แพ้ลมทะเลแบบนี้เหมือนกันค่ะ
ฉันเคยเจอเธอแล้วล่ะค่ะ
อาการเธอหนักกว่าฉันอีกค่ะ
เธอจะปวดหัวจนยืนไม่ขึ้นเลยล่ะค่า
สยองมากๆ....
บ้านริมทะเลในฝันของฉันต้องจบลง
ก็ตอนนั้นเองล่ะค่ะ...ซิกๆ
เลยมีความหวังที่จะอยู่
"บ้านพร้อมสวนบนเนิน"แทนค่า
+ของต่อมา คือ ผลไม้ บางชนิด
สัปปะรด กีวี และ พวกแตงๆ
แตงไทย แคนตาลูป เมล่อน...
พวกนี้ฉันแพ้ค่ะ...
สัปปะรด-กินแล้วไม่ย่อย...เคี้ยวไปยังไง
ร่างกายก็ดันออกทางปากรูปนั้นเลยค่ะ
แถมของที่กินหลังจากกินสัปปะรดเนี่ย...
ไม่ย่อยเลยอีกต่างหากค่ะ!
คล้ายกองปุ๋ยทับถมมากๆๆเลย
กีวี-ขน+เนื้อของมันทำให้
ทำให้คันได้แค่เคี้ยวคำแรกค่ะ
ง่ายๆก็คือ
อย่ากลืนดีกว่าแฮะ...
ส่วนแตงๆนั้น...แค่ได้กลิ่น
ร่างกายฉันก็ปฏิเสธแบบเสียมารยาทมากๆค่ะ
ออกแนวเมาเรือกันเลยทีเดียวค่ะ
อุ๊ฟ!
อะไรประมาณนั้นค่า....
อื่อ...ต่อมาก็
เนื้อสัตว์เท้ากีบ...
วัว แพะ แกะ หมู ฯลฯ
กินไม่ได้ค่า!...แพ้เพราะมันทำให้
แผลฉันเละกว่าเดิม...
หายช้าและหนองขึ้นค่ะ
อด...เลย
สเต็กโกเบ...
Come on! Mediterranean food style!
ปลา และ ผักๆๆๆๆๆๆ
ต่อมา...
+คนที่เป็นภูมิแพ้มักจะถูก
ห้ามกินของหมัก-ดองนะคะ
พูดตามตรงว่าฉันเองก็
ไม่อยากให้คนที่เป็นภูมิแพ้ไปกินนะคะ
ฉันเองก็ถูกห้ามหลายๆอย่าง
และรวมถึงของหมัก-ดองด้วยค่ะ
เพราะกินแล้วจะทำให้
โรคกำเริบได้ง่ายสุดๆเลยล่ะนะคะ
อาการแพ้จะเริ่มได้จาก
อาการคันยิบๆ หรือ บวมแดง
ที่ริมฝีปากตามมาที่ลิ้น
เพดานปาก กระพุ้งแก้ม
ลิ้นไก่ ลำคอ
ทำให้หายใจไม่ออก
ลามไปได้คนถึงอาการระคายลำไส้
ที่มีตั้งแต่
ท้องอืด ท้องเสีย....ไปจนถึง
อาเจียนทิ้งออกมาแบบทั้งช้าและทันทีค่ะ
และแนวผิวหนังเละได้ง่ายนั้น...
มันจะเริ่มจากผิวหนังจู่ๆก็เริ่มแดง...
แล้วก็คันๆ...คันจังเลย
และถึงไม่เกามัน...
มันก็จะค่อยเป่งตุ่มที่เหมือนจะใส
แต่ไม่กี่นาทีก็จะกลายเป็น
ตุ่มหนองเล็กๆขึ้นมาเต็มไปหมดค่ะ
หวา....ถ้าเผลอไปเกาตอนนี้ล่ะก็...
มันจะเละเฟะแบบถึงไหนถึงกันเลยค่า!
(ซึ่งฉันก็มักจะ...เผลอไปเกาทุกที
อ้าว...อดใจไม่ได้เองชัดๆ คันง่า!
แต่ถ้าทายาตามทันทีก็ยังพอทุเลานะคะ
อึก...แต่...ไม่เกาจะดีกว่าค่ะ...ง่า...)
บางทีแพ้มากๆ ตาก็บวมด้วย
และร้ายแรงกว่า คือ
เส้นเลือดฝอยในจาจะบวมจน
ดูตาแดงน่ากลัวมากค่ะ!
(จะเรียกว่า
Odd
eyes
เลยก็ว่าได้ เอ๊ะ?
)
ก็ต้องไปให้หมอขูดตา...ก็เจ็บมากๆ
เลย....
อยากจะบอกว่าใครที่มีอาการภูมิแพ้
แนะนำว่าไม่ทานได้จะดีมากๆเลยล่ะนะคะ
แต่ว่า...อ่า...พูดไปแล้ว....
สีผสมอาหารกับน้ำตาลขาวบางอย่างก็แพ้ล่ะค่ะ
พวกลูกอมก็เลยไม่ค่อยกินค่ะ
เลือดจะไหลซิบๆเต็มปากเลย น่ากลัวมากๆค่า
อาหารหมักดองที่ว่ามีอะไรบ้าง?
อื่อ...
ก็อะไรก็ตามที่ต้องหมักดองก่อนกินล่ะนะคะ
ก็จะเป็นพวกไส้อั่ว ปลาเค็ม ปลาร้า บูดู
ปลาส้ม นัตโตะ มะม่วงดอง ฯลฯ
อะไรประมาณนี้ค่ะ
แต่พวกแนวโยเกิร์ตไม่แพ้ค่ะ
ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกันนะคะ
ฉันแพ้นมวัว แต่พอเป็นนมเปรี้ยว หรือ
โยเกิร์ตกลับไม่เป็นค่ะ
เห็นหมอบอกว่ามันจุลินทรีย์คนละแนวกันค่ะ
อื่อ...ดีจังแฮะ...แหะๆ
แน่นอนว่า...น้ำดื่มที่หมักดองๆ
แบบเหล้า เบียร์ ไวน์
ต่อให้ไม่ถูกห้ามตามหลักศาสนา
ฉันก้ดื่มไม่ได้หรอกนะคะ
ใครคิดจะมอมเหล้าฉันล่ะก็...
บอกไว้เลยว่า
“ฉันแพ้มากอาจตายไปเลยค่ะ”
....หวา...ฆาตกรรม!
แล้ว...ฉันก็ไม่ชอบอยู่ใกล้คนดื่มของพวกนี้ค่ะ!
กลิ่นน่ะ มันคือ”สารระเหย”นะคะ...
มันจะมึนหัวแทบอาเจียนเลยล่ะค่า...หวา...
แพ้น่ะนะคะ...อื่อ...
แน่นอนว่า...
ใครคิดจะใช้ชีวิตอยู่กับฉันล่ะก็...
คนคนนั้น...
ต้องไม่แตะเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
เลยล่ะค่ะ แหะๆ
(แต่จริงๆก็เกี่ยวกับศาสนาแต่แรกล่ะนะคะ
จริงๆหลายศาสนาก็ห้ามอยู่นะคะ ถ้าจำไม่ผิด...)
อ้ะๆ ก็...เกือบลืม...
ในแนวที่ไม่กินแต่เป็น
+”แพ้สัมผัส”นั้น
ก็ต้องเจอกับ
เสื้อผ้าขนๆขุยๆ...ผ้าบางชนิด
ใส่แล้วราวลมพิษขึ้น...
เสื้อโค้ทของคุณย่าที่เป็นกระดุมๆ
ทรงแบบฝรั่งโบราณก็อดใส่เพราะแพ้ค่ะ
เสียดายมากๆ ....
ฉันชอบเสื้อ4กระดุมนะคะ คล้ายๆเสื้อกุ๊กค่ะ
ฝุ่นละออง หญ้า ฟาง ใบไม้ขนๆ
สปอร์บางชนิด
ขนสัตว์บางชนิด...ดีที่แมวไม่แพ้ แหะๆ
หมาแพ้นะคะ ...
แต่ก็อดไปให้อาหารไม่ได้...แหะๆ
แล้วก้สีบางอย่าง แอลกอฮอล์ก็
รวมอยู่ในน้ำหอมทั้งหลาย
ปัจจุบัน ฉันใช้setของเด็กทารกค่ะ
ถึงจะพูดแบบนั้นก็มีแค่2-3ยี่ห้อ
ที่ใช้แล้วไม่แพ้จริงๆ
เพราะผิวฉันมันอ่อนแอมากกว่าที่คิดค่ะ
ที่ว่าอ่อนแล้วยังแพ้ก็ยังมีนะคะ
อื่อ...เครื่องสำอางค์แตะไม่ได้เลยค่ะ
แพ้เยอะมากๆ...ไม่กล้าลองนะคะ...
+อื่อ...อะไรต่อล่ะ...
“เหงื่อกับน้ำลายคนอื่น”
อ่ะ ใช่ๆ...
ฉันเพิ่งรู้ว่าแพ้ก็ตอนที่อยู่มัธยมค่ะ...
ฉันอยู่รร.สตรีล้วนค่ะ...
เคยกินของบางอย่างต่อจากเพื่อนค่ะ
เพื่อนกันไม่รังเกียจอยู่แล้ว...
ก็แอบสงสัยว่าทำไม....
จู่ๆก็เจ็บคอแล้วไข้ขึ้นไปทันที
ก็ไม่คิดมาก...จนมาสังเกตุทีหลังๆค่ะ
ก็เล่นเอาอึ้งไปเลย...
ตอนที่โดนรุ่นน้อง(ผู้หญิง)
ทักด้วยการหอมแก้ม กับบางคนที่
แนวคุณหนูหน่อยก็จะจูบมือทัก
(แบบในหนังเลยเนอะ?)
แล้วรอยจูบพวกนั้นเนี่ย...
อะ...ตุ่มแนวๆแพ้ๆก็งอกเงยล่ะค่า...หวา...
Dangerous Kiss จริงๆค่า...
หึๆๆ....
ฉาก”มีดบาดแล้วพระเอกเอานิ้วไปดูด”เนี่ย...
ถ้านางเอกคือฉัน...พระเอกก็มีหวัง
โดนขู่ด้วยมีดนะคะ...แบบว่า...
“แหม...ถ้าคิดจะทำล่ะก็...
ฉันจะตัดนิ้วคุณสังเวยนิ้วฉันนะคะ!”
...ว้าว...เป็นฉากLOVELYมากๆเลยเนอะ?
(ตรงไหนเนี่ย...แว่วเสียงเรไรแล้ว!)
ที่ฮากว่า คือ เหงื่อ....
เหงื่อเพื่อนตอนเรียนแฮนด์บอล...
เธอมาขอพิงหลังฉันค่ะ เหนื่อยน่ะค่ะ...
ตอนแรกก็...ทำไมคันๆล่ะ....
พอกลับมาเปลี่ยนเสื้อก็...
อะโหย....เพื่อนทาบหลังตรงไหน
ก็แนวยาวแดงตรงนั้นเลยค่า!
สยองมากๆ คล้ายโดนหมามุ่ยกันทีเดียว!
ตอนที่ยืมรองเท้าคนอื่นใส่ก็เหมือนกันค่ะ
ใส่ไปก็...คันมากๆแต่ไม่มีให้เลือก
อื่อ...คันๆๆ
ง่า...แต่....
คนอื่นกลับไม่แพ้น้ำลายและเหงื่อของฉันค่ะ
ของที่ฉันกินน่ะ
เอาไปกินต่อกันสบายใจเฉิบเลยนะ....
เสียเปรียบนะคะเนี่ย! ทำไมกันล่ะๆ?
ยังไงก็ตาม...ทุกๆคนคะ
ของที่แพ้เนี่ย...ไม่กินจะดีกว่านะคะ
บางทีมันไม่แพ้ทันทีแต่มัน
สะสมให้อาการแพ้เป็นถี่ขึ้น
หรือ แพ้อะไรง่ายขึ้นค่ะ
“ความอร่อยชั่วครู่ อาจกลายเป็น
ความทุกข์อันยากนาน”นะคะ
ง่า...สยองกันไปค่า...
ที่พูดมาเนี่ย...
คือ ของที่ฉันแพ้แล้วจำได้นะคะ
ของที่แพ้แต่จำไม่ได้ก็มี...
ของที่แพ้แล้วลืม...
ก็มี...
แหะๆ...อยู่แบบลุ้นๆกันไปค่ะ
กะว่าถ้ามีเงินจะลองไปตรวจภูมิแพ้ละเอียดๆเลยค่ะ
จะได้เลี่ยงอะไรง่ายขึ้นค่ะ
ไม่เสี่ยงด้วย...
แหม่...นี่คือ
Mayri’s
Mayri Mayri Dangerous’s corner!
สินะคะ wink!..
(ง่า....
ยังจะจบด้วยมุกอีกนะคะเนี่ย...แหะๆ)
++++++++++++++++
นอกจากนี้...
ขอOtakuอีกสักนิดนะคะ...
แต่ไหนๆก็พูดถึงของหมักดองแล้ว...
อาจารย์ฟงชอบชาอู่หลงล่ะค่ะ!
วานเขาซื้อแบบมีมารยาทสุดๆ...
อ๊า...พ่ายแพ้คนมารยาทดีจริงๆ!
แต่ว่าชานั่น...เข้ากับบุคลิกจอมยุทธ์มากๆค่า!
(อู่หลง-หวู่หลง แปลว่า มังกรดำ ค่ะ)
แต่...ฉันแพ้ชาอู่หลงค่ะ....
คือ...ฉันแพ้ของหมักดอง ใช่มั้ยล่ะคะ
ชาอู่หลงเป็นชากึ่งหมักค่ะ
ตอนนั้น...
ชากำลังฮิตค่ะ
ชาอู่หลงแบบหอมมากๆ
ฉันก็ไปสอยมาค่ะ!
พอกินไป...ฉัน...
เอ่อ...อยากลองดูน่ะค่ะ
ว่าจะแพ้ไหม....
....แพ้แฮะ...
มันจะเน้นหน้าอก คอตีบ
หายใจไม่ออกค่ะ...หน้าจะมืดเลย...
แถมร่างกายมันก็พยายาม
ขับทิ้งทางปากอีก...อุ๊บ...
ทรมานแทบตาย...แอ๊...
ง่า...ไม่กล้ากินอีกเลยค่า...
อ้ะ แต่ก็ไม่แพ้กลิ่นนะค๊า...
กลิ่นชาน่ะ ชามะลิๆ
ฉันชอบมากค่ะ!
อื่อ...พูดถึงสัปปะรด...
รูปนี้ก็ยังชวนฮาไม่หายนะคะ
“มุคุโร่น้อยในไร่สัปปะรด”
แหะๆ ...ไม่ชอบแต่...
คนที่ชอบคุณเขาชอบกันนะคะ
ฉันก็ว่ามัน น่ารักดีนะ....
เคยมีคนพูดว่า
“เธอน่าจะมีชีวิตอยู่ในโหลแก้วแบบมุคุโร่”ค่ะ
จะได้ไม่ต้องเจออะไรแพ้ๆ ....
พูดไปก็สงสารมุคุโร่จังนะคะ...ฮา...
แต่ฉันว่า...นั่นมัน...
...อ่า...
มิดชิดเกินไปนะคะ...
ขอออกไป...
สังเคราะห์แสงได้แบบนี้ดีกว่าค่ะ
วา~ว... (สังเคราะห์แสง???)
*******************
(แพ้แมวมากค่ะ แต่แพ้ในความหมายที่เห็นแล้วเป็นอยากอุ้มกลับบ้านทุกที 
แนะนำให้คุณเมริหามาดูฮะๆ
กิ๊กแพ้พวกเกี่ยวกับผิวมากกว่า
อาหารทะเลไม่มีปัญหาเพราะกินบ่อยค่ะ
#1 By Giggle on 2009-09-20 18:31