KiNdeRLieBeNFroH...Meine Kleine WelT

เจ้าชายน้อยนี่น่ารักมากๆเลยอ่ะ คือแอบเหนื่อยที่ต้องคอยตอบคำถามเหมือนกัน (อินซะงั้น ฮ่าๆ) แต่อ่านแล้วก็ทำให้มองโลกให้หลายแง่ขึ้นนะ มุมมองกว้างขึ้น...
ส่วนหนูน้อยคนนี้เจอฝนจะถามว่าอะไร ไม่ต้องถามล่ะเดี๊ยนขอจกไปเลี้ยงเองเรยยย มัวคุยเด๋วน้องเปียกไม่สบายนะจ๊ะ ฮิ้วววว

ชอบเจ้าชายน้อยเหมือกัน ฮัพ
แต่ก็ยังไม่เข้าใจในทุกแง่มุมที่พยายามสื่อ
จำได้ว่าซื้อหนังสือเล่นนี้มาเมื่อนานมาแล้ว แต่เปิดอ่านไปได้ไม่กี่หน้า ก็เก็บเข้าตู้ไป ด้วยความรำคาญและไม่เข้าใจ
พอเจอกันอีกครั้ง(หนังสือ) เลยตัดสินใจอ่าน แล้วก็เอ็นดูเจ้าชายคนนี้ขึ้นมาทันใด ไม่อยากเชื่อเลยว่า จากรำคาญกลายเป็นเอ็นดูขึ้นมาได้
ปล.วาดสวยจัง ฮัพ

ซื้อฉบับแปลเป็นภาษาไทยช่วงอยู่มัธยมค่ะ น่าจะเป็นฉบับที่ตีพิมพ์ในโอกาสพิเศษอะไรสักอย่างนี่แหละ อ่านแล้วชอบมากๆ เลย (แค่หน้าแรกก็แทงใจดำเข้าให้แล้วนิ~ )

เป็นหนังสือเล่มเดียวใน list ของวิชา integrated humanities ตอนปีหนึ่งที่อยากเขียนวิเคราะห์มากๆ ...แต่ไปหยิบได้ "ปลาย่าง" มาแทน

สำหรับตัวเรา มันสอนให้โตขึ้นโดยไม่ละทิ้งความเป็น "เด็ก" ไปจากจิตใจ และสอนให้มองสิ่งต่างๆ ด้วยความชื่นชมมากกว่าเดิมค่ะ

เห็นหนังสือนี้วางอยู่บนหัวนอนพี่ชาย..ตั้งใจจะหยิบมาอ่านตั้งหลายครั้ง..แต่ก็.. ครั้งนี้เลยว่าจะอ่านจริงจังแล้วล่ะ..
จากรำคาญจะกลายเป็นเอ็นดู..เหมือนน้องสาวของอากิมั้งคะ

อา ชอบเรื่องนี้เหมือนกันค่ะ ^ ^
เคยได้ยินมานานแล้ว แต่เพิ่งได้มาอ่านเอาจริงๆจังๆตอนที่ได้หนังสือมาในงานสัปดาห์หนังสือนี่แหละ
ครั้งแรกที่อ่าน อ่านไปได้สองสามหน้าแรกแล้วก็วางลืมไปเลยค่ะ (..อา ตอนนั้นยังเด็กนัก =w=" )
พอกลับมาอ่านอีกที รู้สึกว่ามันมีอะไรมากกว่าที่เคยคิดนะ อ่านมาราธอนรวดเดียวจบเลย และตอนนี้บางทีก็ยังหยิบมาเปิดอ่านบ่อยๆ
อ่า...พล่ามไรของเราเนี่ย
ปล. เจ้าชายน้อยตาแป๋วจังเลยนะค้า >_<,,

เรื่องนี้นั้น มหัศจรรย์อยู่อย่างคือ เมื่ออ่านซ้ำแล้ว เรามักจะเกิดความคิดใหม่ ๆ อยู่เสมอ ตามความมากน้อยของประสบการณ์ชีวิตที่เราได้ผ่านมา

ผมแนะนำว่า ให้ลองอ่านซ้ำดูอีก เมื่อคุณได้ผ่านช่วงชีวิตมาแล้วสักระยะหนึ่งดูสิครับ

อ่านแล้วเครียดดดดดด

ปกติสมาธิสั้นครับ อ่านหนังสือได้ไม่เกิน 10 นาที พอมาอ่านเจ้าชายน้อยแล้ววางไม่ลงเลย
ไร้สาระหรอ..? อืมนะ
"การเป็นผู้ใหญ่ ไม่ใช่มองใครไร้สาระ"
เคยมีคนว่าไว้เงี้ยแหละครับ รู้สึกเข้ากับเรื่องนี้ยังไงไม่รู้.. เน้ !