แม่แมว-ฝรั่ง+ถังขยะ=???
posted on 27 Nov 2009 21:20 by kinderliebenfroh in Sagen-Sagen
เรื่องมันไม่น่าจะเกิด...
แต่มันก็เกิดจนได้....
เป็น...
ความอับอายแบบ"ไม่น่าเชื่อ"ของฉัน
ในรอบปีเลยล่ะค่ะ!
เริ่มต้นแค่...
การพยายามไปหาแกรนด์ม่าเพื่อจะ
"ถ่ายรูป"...
กล้องมันเน่าแล้วแต่ก็พอติดๆบ้างเลย...
อยากจะถ่ายรูปคุณเหมี๋ยวแกรนด์ม่าไว้น่ะค่ะ
อื่อ...คิดว่าใครไม่รู้จักแกรนด์ม่าก็...
ลองอ่านอันนี้ดูก่อนนะคะ
ค่ะ...
ฉันก็เดินโต๋เต๋ๆ...
ว้าว...รูปแกรนด์ม่า...
ใช่แล้ว...รูปคู่ๆ
รูปคู่ด้วยดีกว่า....
ก็เรียกได้ว่าฝันหวานไป...
เดินไปก็ยิ้มไปล่ะนะคะ...
ระหว่างทาง ฝั่งตรงข้ามคูน้ำ...
ฉันก็เหลือบไปเห็นก็...
"โอ๊ะ! นกยาง!!!?!?!?" 
นกขายาวๆ ปากใหญ่ๆยาวๆ
หาได้ตามทุ่งนาค่ะ!
พันธุ์จีนด้วยไหมน๊า! สีลายๆนั่น!
น่าจะประมาณนี้ค่ะ...คล้ายๆแบบนี้มั้ง?(มั้ง?)
ว้าว~สุดยอดไปเลย!
ไม่ค่อยเจอในเมืองอ่ะค่า!ถ่ายรูปๆ...
เรียกได้ว่าตอนนั้น...
ถ้าโดดข้ามคลองไปได้ก็จะ
กอดมันให้จงได้ค่ะ!
(ฉันชอบนกแบบสุดขั้วหัวใจน่ะนะคะ...)
แต่กล้อง...ยังไม่ได้ใส่ถ่าน...
นกมันก็ทำหน้าแบบว่า...
"ยัยสัตว์กินทั้งพืช&เนื้อนี่มันจ้องกินตูแน่ๆ"
ฉันก็เลย...
ถ้ามันบินหนีแล้วต้องหิวต่อ...
ฉันต้องบาปแน่ๆเลย...
เหมือนมันกำลัง...
หาอะไรในคูน้ำอยู่ด้วยล่ะค่ะ...
เลยได้แต่จ้องมัน...
เดินตามมัน...
คนละฝั่งนั่นล่ะค่ะ...
แล้วก็...ไปดีกว่าแฮะ...
(ท่าทางมันกลัวเต็มที่แล้วอ่ะคะ
แหะๆ)
แล้ว...
พอถึงถิ่นพำนักของแกรนด์ม่า....
ฉันก็เริ่มทำการscanหามันค่ะ!
มุดโต๊ะ...Negative(ไม่มี)...
โคนต้นไม้...Negative(ไม่มี)...
ห้องน้ำ...แกรนด์ม่า...
เข้าไปนอนบ่อยมากๆ...เย็นมันมั้งคะ?
...ครั้งแรกที่รู้ว่ามันเริ่มนิสัย
"นอนในห้องน้ำ"...ฉันไม่รู้ค่ะ
นึกว่ามันตาย...นิ่งมากๆ แน่นิ่ง...
ตกใจค่ะ เขย่าใหญ่เลยทีเดียว!
มันก็เลยตื่นมาพร้อมความงง+เคือง
"ปลุกทำไมเนี่ย...เดี๋ยวปั๊ดขย้ำซะหรอก!"
โดย แกรนด์ม่า...
แต่หายังไงก็...Negative(ไม่มี)
การแสกนหารอบนอกล้มเหลวค่ะ!
อ่ะ...เหลือในตึก...
นั่นก็เป็นอีกที่นึงที่แกรนด์ม่าชอบไป...
นอนและกินข้าว(ออกไปทาง...
ใช้สายตาจ้องขอผสมๆไปกับแนว
สะกดจิตขั้นเทพของแมวแก่)ค่ะ!
พอเข้าไป...
ก็...เจอ...เจ้าเก่า...
คุณยุโรปเจ้าเก่า...
แถมยังมาทักอีก!
คุณมารยาทดีเหมือนเดิมเลยนะค๊า!
ฉันก็ดันAUTOตอบไปแถมยังไปโค้งคำนับ
แบบตอนเจออาจารย์ญี่ปุ่น-เกาหลีอีกอีก!?!?!
ในใจนี่ก็....แบบนี้ค่ะ
"โผล่มาจากไหนคะเนี่ย!??
หวา...เผลอโค้งไปอีก!
เค้าจะหาว่าฉันบ้าไหมเนี่ย!?!?!!"
ก็ได้แต่ยืนก้มหน้า....
เรียกว่าหลบสายตากันสุดฤทธิ์...
จิตวิทยาฝรั่งคือ
" จ้องตา=มาคุยกันเถอะ! "
ไม่นะ...ไม่...ไม่ๆๆๆๆๆ
ถ้าจะบอกว่าเขาโผล่มาแบบ...
"ไม่มีปี่มีขลุ่ย"ล่ะก็...
แน่อยู่แล้ว!
ของแบบนั้นใครจะพกมาด้วยล่ะค๊า!?!?
(โอ๊ะ! เล่นมุกห่วยๆออกไปซะแล้ว...
ไม่ขำกันแน่ๆเลย งั้น ลืมมันซะนะคะ
คิดว่าฉันไม่ได้เขียนละกันเนอะ!)
อื่อ...
โผล่มาขวางประตูแบบเน้นๆ...
แบบนี้...ฉันก็ทำประตูให้ทีมตัวเองไม่ได้น่ะสิ!
(อ๊ะ! อย่าเล่นมุกมั่วซั่วสิ
คนเค้างงกันพอดี!)
โอเคค่ะ! ก็นะคะ...
เค้าก็จะออกพอดี...
ฉันก็จะเข้าพอดีก็เลยต้องมี
คนหลบ 1 คนกันค่ะ!
ฉันก็เลยยืนแข็งทื่อ...
รอให้เขาไปก่อน...
(ในใจก็ภาวนาไปว่า
"ไม่นะๆ อย่าชวนฉันคุยเล๊ย!...
ไม่ได้เกลียดคุณหรอก! แต่กลัวหน้าแตกน่ะ!")
ยืนกันสักพัก...
ฉันก็เลยเหลือบตาไปมอง
(เค้าตัวสูงมากค่ะ)
เลยสังเกตุเห็นว่า...
เขารอให้ฉันเข้าไปค่ะ
คือ เขาหลีกทางให้แบบ...
ตัวเองยังยืนข้างในห้องนั่นอยู่...
ยิ้มอีก...
"ทำไมคุณไม่ออกมาล่ะค๊า!?!?"
...แอบคิดแบบนี้ล่ะนะคะ...
ก็เลย...อ่ะ...ขะเข้าไป
ในใจก็มีประโยคเดียววนไปมา
"อย่าชวนคุยเลยนะค๊าๆๆๆ"
เพราะมัวแต่คิดเรื่องแบบนั้น...
จนไม่ทันดูให้ดี...
ฉันพยายามหลบไม่ให้ไปโดนตัวเขา
ฉันก็เลย...
"ไปกระแทกถังขยะที่อยู่มุมห้องนั้น"
แล้วก็เซจะล้ม...
ตกใจมากๆก็เลยเผลอร้องเฮือกแบบที่
...คุณเคยโดนสาดน้ำเย็นๆใส่หน้าหนาวป่ะคะ
เฮือกกันได้ขั้นนั้นล่ะค่ะ
ฉันไม่กรี๊ดค่ะ แต่จะเฮือกแทน...
นั่นน่ะ ปมด้อยฉันค่ะ...
ฉันจะอายมากถ้ามีใครอยู่ตรงนั้นด้วย....
แล้วอะไรกัน....
พอทรงตัวได้...เงยหน้ามาก็พบว่า
ในห้องมีคนอยู่เกือบ 10 คน!?!?!
...อ่ะ..อ่ะ...
สมองเบลอไปหมดเลยค่ะ
มีวลีเดียวลอยมาเลย
"อายเค้า!!!!!!!!!!!!!"
รู้ตัวอีกที...
ฉันก็วิ่งหนีออกไปซะแล้วค่ะ!
พอหยุดวิ่งเพราะได้สติก็..........
"นี่ฉันเผลอวิ่งหนีคนอื่นต่อหน้า
อีกแล้วเหรอเนี่ย!?!?!?"
หวา....อาย....
ยกกำลัง 10000ไปเลยค่า!!!
...เล่นเอาลืมไปเลยว่าจริงๆ
จะมาถ่ายรูปแกรนด์ม่า...
อ่ะ...
ปกติถ้าเจอเขา...
ฉันจะไม่เจอแมวตัวนี้ค่ะ...
ก็"บ้าน่ะ อย่าตั้งกฏเองสิ!"
...เลยลองรอดู...รอ...
รอ..............................
(จนคนออกจากห้องไปเกือบหมด...)
ก็ย้อนกลับไป...
เจอสาวรุ่นน้องคนนึง
พอดีฉันไปหาแกรนด์ม่าบ่อยเลย
พอจะรู้จักคนแถวๆนั้นค่ะ!
เธอก็ถามว่าฉันมาทำอะไรเหรอ?
พอบอกว่ามาหาแกรนด์ม่า
เธอก็หันไปตะโกนถาม
เด็กผู้ชายคนนึงให้ว่า
"เห็นแกรนด์ม่าไหม?
*แม่แมว*มาตามหาน่ะ!"
....แม่แมว?
ฉัน?....
เธอก็บอกว่า
"ก็พี่น่ะแหละ!"
.........ฉันเพิ่งรู้นะคะว่า
ฉันถูกคนแถวนั้นเรียกว่า
"แม่แมว"
ไปซะแล้ว....
...แม่แมว....
(จริงๆ แกรนด์ม่า วัดอายุตามคน
เธอก็เกือบๆ 60 นะ...)
แต่ก็ดีใจค่ะ!
แม่แมวเหรอ?
น่ารักดีแฮะ...
(แต่ฉันไม่น่ารักนะคะ
ฉันหมายถึง*คำ*น่ะนะคะ...)
...สรุปแล้ว....
วันนั้นแกรนด์ม่าเธอแอบไปปิ๊กนิคที่อืjนค่ะ
เด็กผู้ชายคนนั้นบอกว่า มันไปเที่ยวแต่เช้าแล้ว...
เธอเป็นแมวเร่ร่อนล่ะนะคะ
เจอบ้างไม่เจอบ้างเป็นธรรมดาค่ะ!
แต่ถ้าเจอคนยุโรป...
ก็ไม่เจอแมวจริงๆแฮะ...
อาถรรพ์(???)
ง่า...
ก็เลยถือกล้องกลับบ้านเก้อไปเลย....
แต่ขากลับ...
คนละทางกับทางมาแท้ๆ....
นกยางตัวนั้นก็มายืนแจ่มแร้มอยู่ค่ะ!
ฉันก็เลย...
ดึงกล้องจะมาถ่ายมันค่ะ!
ระยะ 10 เมตร...
ใครดี...ใครได้!!!!!
ฉันได้แหละค่า!!
แต่มันก็!!!
บินหนีเฉยเลยอ๊า!!!!!!
คราวนี้ไม่ยอมแล้วค่า!?!?!
พลาดแกรนด์ม่าแต่...
*ยังย๊างคุงไม่รอดแน่!
(*ยังย๊าง...ไปตั้งชื่อมันซะงั้น!)
เลยวิ่งไล่ถ่ายมันเลยค่ะ!
ไม่ได้แฮะ...
นกกระจอกยังถ่ายไม่เคยได้เลย...
ฮือ....
ไม่เคยถ่ายได้สวยๆเลยอ่ะ...
ปกติฉันจะชอบโดนนกบินโฉบหน้า
ไม่ก็บินมาจะชนหน้าออกบ่อย...
แพ้ทางพวกมีปีกจังเลยแฮะ...
พอหาไม่มา...
พอไม่หาก็โฉบมาเลยทีเดียว...
ผิวฉันเข้มยังไง...
ก็ไม่น่าสับสน “ฉัน” กับ...
“ต้นไม้” ที่จะเกาะหรอกนะคะ...
อะไรกัน...
ทำไมความรักที่ฉันส่งไปให้เหล่านก
มักจะโดนโต้กลับแบบนี้นะ...
...กล้องไม่เจ๋งนะคะ ชัตเตอร์ไม่รัว
...นั่นล่ะ ปัญหาเลยล่ะ....
ฮา...
เศ้ราค่ะ...
สรุปแล้ว
ได้มา 1 รูป ระยะ 10 เมตร...
ไกลจนแทบไม่เห็น...ฮือ...
เดี๋ยวหาการ์ดรีดเดอร์เจอ
จะเอามาแปะไว้นะคะ
รูปยังย๊างคุง!(ระยะ 10 ม.)
...ฮา....
จะว่าไป...
ตอนนี้ฉันยังแอบภาวนา
ขอให้คุณยุโรป...
"ลืมว่าฉันชนถังขยะทีเถอะนะค๊า!!!!!!"
ความอายส่งท้ายปีรึไงกันนะคะนี่...
ง่า....
ขอให้ลืมๆๆๆๆๆ
ลืมซะนะค๊า.....
************************